اگر عقل هم واقعاً عقل وحیانی و رحمانی بشود خودش یکی از منابع قویم و غنی دینی ما خواهد شد.
حضرت آیت الله جوادی آملی
مبانی انسانشناسی علوم انسانی اسلامی در قرآن با رویکرد آراء آیة الله جوادی آملی توسط عضو هیأت علمی پژوهشگاه معارج تبیین شد.
به گزارش سایت پژوهشگاه معارج، حجت الاسلام رودگر عضو هیأت علمی پژوهشگاه معارج در سلسله نشست های علمی نمایشگاه قرآن، به تبیین دیدگاه های آیت الله جوادی آملی در خصوص مبانی انسان شناسی پرداخت.
در ادامه تقریری از مباحث مطرح شده در این نشست ارایه می شود:
معجزه جهاني زمان ظهور رشد عقلانيّت مردم است
حضرت آیت الله جوادی آملی
تمام شؤون انسان کامل تحت تدبیر الهی است خبرگزاری رسا ـ حضرت آیت الله جوادی آملی در درس تفسیر خود در مسجد اعظم قم گفت: شیطان نسبت به انسان هیچ سلطنتی ندارد و تنها وسوسه و دعوت میکند، وسوسه هم در نظام احسن یک نعمت است برای این که هرکس به جایی رسید و به جهاد اوسط و بالاتر از آن بار یافت بر اثر مجاهده نفس است.
اما انسان شناسي نسبت به علوم تجربي، گرچه ارتباط مبدأي ندارد ولي بهره برداري از علوم تجربي نيز چون درقلمرو انسانيت انسان است به انسان شناسي متكي است و بخشي از علوم تجربي كاملا به انسان شناسي، وابسته است.
منبع:http://yahagg118.blogfa.com
«سارتر» برای انسان تعریفی میکند که غیر از همه پدیدههای مادی است: او میگوید «انسان، اول وجودش ساخته میشود و بعد ماهیتش را خودش میسازد؛ در صورتیکه همه پدیدههای دیگر مادی اول ماهیتشان در ذهن خدا یا طبیعت ساخته میشود و بعد وجود پیدا میکنند.» خوب چرا سارتری که خداپرست نیست و به متافیزیک عقیده ندارد، انسان را در خلقت از همه مخلوقات دیگر جدا میکند ؟ برای اینکه اگر انسان اعتقاد خود را به برتری ذاتی و آفرینش از دست بدهد، اعتقاد خودش را به انسانیت از دست میدهد؛ زیرا اعتقاد به انسانیت، اعتقاد به این است که انسانیت اساساً یک وجود استثنائی در طبیعت است و برای همین هم هست که مسئولیت استثنائی دارد و از ارزشهای متعالی که طبیعت فاقد آن است برخوردار میباشد و برای همین هم هست که انسان نیازهائی را احساس میکند که طبیعت از برآوردنش عاجز است؛ چه، ما میبینیم که او برای کمبود طبیعت و پاسخ گفتن به نیازهای ماوراء طبیعیاش دست به هنر میزند، دست به خلق شعر میزند، به ادبیات و عرفان و مذهب میپردازد…